Każdego dnia po Warszawie porusza się około 700 tysięcy pojazdów, co generuje blisko 1,5 mln przejazdów. Efektem tak dużego ruchu jest m.in. uciążliwy hałas, smog, korki, strata czasu, pieniędzy a także i zdrowia. W związku z tym, z okazji Europejskiego Tygodnia Mobilności (16-22.09) oraz Dnia bez Samochodu, Clean Cities Campaign w Polsce przygotowała raport pt. “Z wizją. Miejska polityka transportowa w kształtowaniu jakości życia. Rekomendacje dla Warszawy”.

Planowana na 2026 rok reforma ustawy o publicznym transporcie zbiorowym ma być odpowiedzią na wykluczenie komunikacyjne, chaotyczny rynek i brak stabilności w finansowaniu połączeń. Na papierze brzmi to rozsądnie. Ustawowa definicja wykluczenia, silniejsza rola marszałków jako integratorów, wprowadzenie minimalnego standardu dostępności połączeń, uzupełnianego w razie potrzeby transportem na żądanie, a do tego cyfryzacja danych. To najważniejsze poruszane tematy. Musimy jednak pamiętać, że między intencją ustawodawcy, a praktyką codziennego funkcjonowania branży jest spory dystans. I to właśnie na nim rozstrzygnie się, czy 2026 rok rzeczywiście przyniesie reformę, czy tylko zmianę architektury odpowiedzialności.